Voor oudere berichten, zie de Archiefpagina.
In Memoriam Eddy Nieuwenhuys
|
8 februari 1942 - 6 december 2025
|
Eddy (Speedy) Nieuwenhuis
Als lid van SCHC doorliep Eddy verschillende veteranenelftallen voor hij bij het befaamde L-elftal (met als grote leider Lucas de Booy), later LX, kwam. Hoogtepunt van het jaar voor het elftal was het Zeslanden veteranentoernooi, waarbij afwisselend gespeeld werd in Düsseldorf, Brussel, Madrid, London, Frankrijk (later Italië) en Bilthoven. Eddy en Erika waren hierbij altijd van de partij en betrokken bij de organisatie.
Ook buiten het veld deed Eddy zijn bijnaam, Speedy, eer aan. Ik herinner me dat er voor de organisatie van het zeslandentoernooi in Bilthoven sponsors werden gezocht. Eddy was inmiddels aanvoerder van het elftal en na een competitiewedstrijd tegen HC Rotterdam stapte Eddy af op een speler van Rotterdam, "toevallig" een bestuurder van ING, en regelde binnen vijf minuten een grote donatie.
Natuurlijk was Eddy, nadat hij de voor de Abrahams speelgerechtigde leeftijd had bereikt, door Lucas bij de Abrahams gehaald. Ook hier viel hij op door zijn snelheid en behendigheid. Altijd in de voorhoede, kijkend naar de bal, zonder oog voor tegenstanders of medespelers, recht op het doel van de tegenstander af. Hij maakte zo talloze doelpunten en was lastig te verdedigen. Wel zorgde zijn speelstijl nogal eens voor blessures, vooral bij hemzelf. Zo gebeurde het bijvoorbeeld dat hij tijdens de wedstrijd van (oud) SCHC tegen de Abrahams in botsing kwam met Ab Eikenaar en zijn neus brak.
Ook bij de Abrahams trad Eddy al snel op als aanvoerder tijdens wedstrijden en toernooien. Zo speelde ik in 1995, door Eddy uitgenodigd, mijn eerste toernooi voor de Abrahams in Prinsenbeek. Op dat toernooi werd aan ieder elftal een begeleidster toegevoegd om het ons naar de zin te maken. Eddy, altijd bereid om een handje te helpen, wierp zich onmiddellijk op als begeleider van begeleidster Mireille, er daarbij voor zorgend dat het ons en de begeleidster aan niets ontbrak. Naast SCHC en de Abrahams speelde Eddy ook nog enkele jaren in de zestigplussers en nam hij o.a. deel aan het 60+ WK in Maleisië.
Behalve hockey was Eddy ook een verwoed wintersporter. Verschillende keren gingen we met een aantal bevriende echtparen naar Corvara in Zuid Tirol. Skiën deed hij op dezelfde manier als hockeyen. Vanuit de lift zo snel mogelijk naar het dalstation, het liefst zo vaak en zo snel mogelijk. Een toertocht was niet aan hem besteed. Samen gingen we ook nog op uitnodiging van Hans Margadant een weekje skiën in Saalbach Hinterglemm. Binnen en buiten de piste een groot succes!
Nadat Eddy en Erika naar Frankrijk in de Pyreneeën waren verhuisd zagen we elkaar minder. Afgelopen mei ontvingen we het trieste bericht dat Erika was overleden. En nu is ook Eddy, na een langdurige ziekte, heengegaan.
Jaap Smith
Als lid van SCHC doorliep Eddy verschillende veteranenelftallen voor hij bij het befaamde L-elftal (met als grote leider Lucas de Booy), later LX, kwam. Hoogtepunt van het jaar voor het elftal was het Zeslanden veteranentoernooi, waarbij afwisselend gespeeld werd in Düsseldorf, Brussel, Madrid, London, Frankrijk (later Italië) en Bilthoven. Eddy en Erika waren hierbij altijd van de partij en betrokken bij de organisatie.
Ook buiten het veld deed Eddy zijn bijnaam, Speedy, eer aan. Ik herinner me dat er voor de organisatie van het zeslandentoernooi in Bilthoven sponsors werden gezocht. Eddy was inmiddels aanvoerder van het elftal en na een competitiewedstrijd tegen HC Rotterdam stapte Eddy af op een speler van Rotterdam, "toevallig" een bestuurder van ING, en regelde binnen vijf minuten een grote donatie.
Natuurlijk was Eddy, nadat hij de voor de Abrahams speelgerechtigde leeftijd had bereikt, door Lucas bij de Abrahams gehaald. Ook hier viel hij op door zijn snelheid en behendigheid. Altijd in de voorhoede, kijkend naar de bal, zonder oog voor tegenstanders of medespelers, recht op het doel van de tegenstander af. Hij maakte zo talloze doelpunten en was lastig te verdedigen. Wel zorgde zijn speelstijl nogal eens voor blessures, vooral bij hemzelf. Zo gebeurde het bijvoorbeeld dat hij tijdens de wedstrijd van (oud) SCHC tegen de Abrahams in botsing kwam met Ab Eikenaar en zijn neus brak.
Ook bij de Abrahams trad Eddy al snel op als aanvoerder tijdens wedstrijden en toernooien. Zo speelde ik in 1995, door Eddy uitgenodigd, mijn eerste toernooi voor de Abrahams in Prinsenbeek. Op dat toernooi werd aan ieder elftal een begeleidster toegevoegd om het ons naar de zin te maken. Eddy, altijd bereid om een handje te helpen, wierp zich onmiddellijk op als begeleider van begeleidster Mireille, er daarbij voor zorgend dat het ons en de begeleidster aan niets ontbrak. Naast SCHC en de Abrahams speelde Eddy ook nog enkele jaren in de zestigplussers en nam hij o.a. deel aan het 60+ WK in Maleisië.
Behalve hockey was Eddy ook een verwoed wintersporter. Verschillende keren gingen we met een aantal bevriende echtparen naar Corvara in Zuid Tirol. Skiën deed hij op dezelfde manier als hockeyen. Vanuit de lift zo snel mogelijk naar het dalstation, het liefst zo vaak en zo snel mogelijk. Een toertocht was niet aan hem besteed. Samen gingen we ook nog op uitnodiging van Hans Margadant een weekje skiën in Saalbach Hinterglemm. Binnen en buiten de piste een groot succes!
Nadat Eddy en Erika naar Frankrijk in de Pyreneeën waren verhuisd zagen we elkaar minder. Afgelopen mei ontvingen we het trieste bericht dat Erika was overleden. En nu is ook Eddy, na een langdurige ziekte, heengegaan.
Jaap Smith
In Memoriam Wilbert Snoek
|
18 september 1936 -
|
Willem was een van de Abrahams van het eerste uur.
Hij was vanaf het begin lid van het PC en volgde in de periode 1988-1995 Lucas de Booy op als voorzitter. Hij was een markante man: commandeur bij de luchtmacht van de Marine en Officier in de Orde van Oranje Nassau.
Willem en ik vormden jarenlang de onpasseerbare achterhoede van de Abrahams. Er ontstond een dierbare vriendschap en mijn vrouw en ik hebben vele vakanties samen met Willem en Geesje in Frankrijk doorgebracht. Later, toen we niet meer hockeyden, gingen we golfen, bridgen en uit eten. Willem was bij al deze activiteiten de basis van een goed gesprek en prachtige verhalen uit zijn tijd bij de Marine. Hij hield van koken en was de enige die mij tijdens midweken en vakanties in de keuken mocht helpen. We leven intens mee met Geesje en wensen haar heel veel kracht toe.
We zullen hem heel erg missen.
Hans Renssen
Hij was vanaf het begin lid van het PC en volgde in de periode 1988-1995 Lucas de Booy op als voorzitter. Hij was een markante man: commandeur bij de luchtmacht van de Marine en Officier in de Orde van Oranje Nassau.
Willem en ik vormden jarenlang de onpasseerbare achterhoede van de Abrahams. Er ontstond een dierbare vriendschap en mijn vrouw en ik hebben vele vakanties samen met Willem en Geesje in Frankrijk doorgebracht. Later, toen we niet meer hockeyden, gingen we golfen, bridgen en uit eten. Willem was bij al deze activiteiten de basis van een goed gesprek en prachtige verhalen uit zijn tijd bij de Marine. Hij hield van koken en was de enige die mij tijdens midweken en vakanties in de keuken mocht helpen. We leven intens mee met Geesje en wensen haar heel veel kracht toe.
We zullen hem heel erg missen.
Hans Renssen
Willem tijdens de midweek golf in Bergum (Noord-Friesland) in 2015.
Verslag toernooi HCKZ op 13 dec 2025
Op zaterdag 13 december jl.hebben we weer ons jaarlijks wintertoernooi in Den Haag gespeeld. Deze
editie vond, net als twee jaar geleden, plaats op Hockeyclub Klein Zwitserland. De volgende teams waren van de partij: Abrahams Rood, Abrahams Blauw, de Watergeuzen, HDM en voor de eerste en waarschijnlijk niet de laatste keer het team “Eikels en Dooie Paarden” van Hockeyclub Rotterdam. Wat hier meteen opvalt is dat HCKZ zelf niet van de partij was. We zullen volgend jaar extra hard ons best moeten doen om ervoor te zorgen dat deze traditie, wat op zich begrijpelijk is door het voortschrijden der tijd, niet uitsterft! Deze vijf teams speelden ieder vier wedstrijden van 20 minuten op prachtige velden en de weersomstandigheden hadden niet beter kunnen zijn: een graad of 11 met een wolkeloze hemel. Spelers die vroeg aanwezig waren stonden gezellig bij te praten, niet binnen maar buiten in het zonnetje! Van kou, sneeuw, harde wind en voortijdig het clubhuis opzoeken om de handen om een warme kroes te slaan was dus in het geheel geen sprake. Wellicht hoort dat met het opwarmende klimaat definitief tot het verleden…. Beide Abrahamsteams speelden ditmaal niet meteen tegen elkaar maar sloten de dag rond kwart voor vijf tegen elkaar af. Dat was maar goed ook, want het begon allemaal wat stroef en langzaam. Dat gaf beide teams dus de mogelijkheid om warm te draaien en te wennen aan de opstelling, zodat er geen excuses meer waren. De eindstand was 2-1 in het voordeel van team Blauw (o.l.v. Ton Blauw, hoe toepasselijk!). Daarmee eindigde team Blauw op de 3e plaats. Na de wedstrijden werden de spelers in het clubhuis verder aangevuld met belangstellende Abrahams en partners. Arvid sprak tijdens de borrel iedereen toe, dankte de scheidsrechters d.m.v. het aanbieden van een fles wijn en wees HDM als winnaar aan. Hij deed dat allemaal op voortreffelijke wijze. Veel dank aan Wouter en Paul (en ondergetekende ;-)) voor het fluiten, en Miguel voor alle hulp! Hoop dat we in toekomstige edities wederom op jullie kunnen rekenen. Het hockey ging gelijk op, de teams waren aan elkaar gewaagd, het weer was van de buitencategorie, de ‘blauwe hap’ was als vanouds en de sfeer was top. Kortom, het wintertoernooi blijft een traditie om te koesteren! Koen van Eldik Wedstrijd Rhein-Ruhr 15 nov 2025
Op 15 november 2025 togen we naar Essen voor een wedstrijd tegen onze Duitse vrienden. Daaraan voorafgaand brachten we een bezoek aan museum In der Kohlenwäsche waar ons een zeer concreet inzicht werd verschaft in de kolenmijnindustrie die het Ruhrgebied de afgelopen eeuwen zoveel heeft gebracht. In 2018 werd de laatste mijn gesloten en sindsdien worden enkele gigantische gebouwen gebruikt om aan iedereen te laten zien hoe de mijnbouw in zijn werk ging. Zeer indrukwekkend.
Na het zeer leuke en leerzame bezoek togen we naar de hockeyvelden van ETUF in Essen waar we met succes onze eer verdedigden door onze vrienden met 4-2 te verslaan. Aanwezig waren de Abrahams Fons Bogaers, Rein Cozijn, Phil Edwards, Koen van Eldik, Pieter Jöbsis, Piet Hein Reidsma, Arvid van Saane, Frank Snethlage, Lukas van Spengler, Ward Stadhouders, Tim van der Steur, Albert van Tuil en Rogier van de Veen. Ook deed mee aspirant-Abraham Frank Niemöller die een fijne partij op de mat legde en die we natuurlijk ook een keer lieten scoren. ;-) Onze gastheren betoonden zich waardige verliezers en lieten na de wedstrijd het bier rijkelijk vloeien en boden ons een heerlijke maaltijd aan. Het was een zeer succesvolle editie van deze al jarenlang bestaande traditie. Volgend jaar zijn wij weer aan de beurt en dan onthalen we hen op een cultureel interessante, sportief uitdagende en culinair heerlijke dag. Tot slot moet niet onvermeld blijven dat de dag perfect georganiseerd was door Koen van Eldik en Teun Hermans. Hulde! Zie hieronder voor enkele impressies. Rein Cozijn Abrahams Open 31 aug 2025
Op 31 aug 2025 vond de Abrahams Open plaats. Ook dit jaar konden we weer rekenen op een grote opkomst. De organisatie was in handen van onze HGC-leden Alexander Breitbarth en Maarten Stoltz.
De dag begon om 11.00 uur koffie en taart op het zonovergoten landgoed van Museum Voorlinden. Een prachtige tentoonstelling met wisselende thema’s maar ook die zijn gewijd aan één kunstenaar. Standaard is een selectie kunstwerken uit de eigen rijke collectie die speciaal voor dit museum zijn gemaakt. Daarna was het tijd voor een “Walk in the Park” met aansluitend een heerlijke lunch. Op de velden van HGC begon om 15.00 uur de traditionele wedstrijd tussen Rood en Blauw, aangemoedigd door een grote groep belangstellende leden en partners. Deze keer geen inwijding van nieuwe leden. In een gelijkopgaande strijd won Blauw uiteindelijk de wedstrijd met 3-1. De derde helft was al even spectaculair als de wedstrijd. Veel dank aan de scheidsrechters Wouter Pont en Paul van der Steur. Anticiperend op het mooie weer hadden Maarten en Alexander een BBQ georganiseerd met de hulp van kandidaatleden Pieter van Aken en Gregor Bollen. Prachtige stukken vlees, moten vis en frisse salades passeerden onze borden. Het mooie weer had plaatsgemaakt voor de regen, maar dat was geen probleem voor de organisatie. Het diner werd verplaatst van buiten naar binnen, in het clubhuis, wat een extra dimensie gaf aan een typische hockeygezelligheid. Samenvattend was dit jaar wederom een zeer gezellige en geslaagde Abrahams Open met veel dank aan Alexander Breitbarth en Maarten Stoltz. Fons Bogaers Maidenhead 10-13 april 2025
Het is alweer even geleden dat we onze Engelse vrienden bezocht hebben. Het was weer een groot succes.
Enkele Abrahams arriveerden reeds op donderdag 10 april 2025 in Hythe en liepen daar 18 holes op de Sene Valley Golf Course. De overige leden verschenen op 11 april op de Wycombe Heights Golf Course bij Maidenhead en liepen daar in een warm zonnetje 9 of 18 holes. De dag werd afgerond in het Indiase restaurant van het hotel in Slough. Op 12 april traden we aan tegen onze Duitse en Engelse vrienden op het prachtige waterveld van Bisham Abbey Sports Centre. We speelden 2 potjes tegen elkaar en de vrienden uit Duitsland trokken aan het langste eind en liepen met de pisspot weg. In The Bull Inn, het ons welbekende restaurant in Bisham, genoten we gezamenlijk met de Engelsen en de Duitsers van een heerlijke maaltijd met een heerlijk glas wijn. Arvid van Saane sprak daarbij de aanwezigen namens de Abrahams respectvol en met humor toe. De laatste dag van onze trip sloten we af met een toernooi op natuurgras op de Maidenhead and Bray Cricket Club. We werden niet eerste maar speelden verdienstelijk en met veel plezier. Het zonnetje verdween af en toe achter wat regenachtige wolken maar dat mocht de pret niet drukken. De datum van het toernooi volgende jaar is al bekend. Zet 9-12 april 2026 vast in je agenda! |
Verslag Abrahams Golf op 3 okt 2025
Op vrijdag 3 oktober was het weer zover: de Abrahams Golf Open op de altijd charmante Hattemse Golf & Country Club. Dit jaar voor het eerst zonder Hans Renssen aan het organisatiestuur. Hans hield zich op geheel eigen wijze op gepaste afstand. Voor ons, Frank en Heleen, een flinke uitdaging… want hoe neem je de organisatie over van iemand bij wie alles al “niet beter meer kon”? Juist: je doet gewoon je best en hoopt dat niemand het verschil merkt.
Met 23 enthousiaste golfers – mannen én vrouwen, want golf blijft een van de weinige sporten waarbij partners elkaar zonder morren meenemen – trokken we de baan in. De Hattemse heeft zo zijn charme: je speelt twee keer dezelfde 9 holes. Perfect als je denkt dat de tweede ronde beter zal gaan… iets minder perfect omdat dat meestal níet gebeurt. 😊 In de ochtend was het nog even spannend of Hans erbij kon zijn. Het ging helaas niet zo goed met Carla, maar gelukkig stonden er lieve vrienden klaar om haar te helpen. De baan lag er prachtig bij, het weer werkte mee en de flights waren zoals altijd gezellig. De bediening was vriendelijk en – geheel volgens traditie van een kleine club – heerlijk chaotisch. Maar alles kwam netjes op zijn pootjes terecht. Na koffie met gebak (een officiële verplichting) begonnen we in een shotgun, altijd goed voor extra sfeer. Er waren drie officiële prijzen: de neary, de longest en de overall winnaar. Tot onze verrassing hadden we later nóg meer prijzen, dankzij Tim van de Steur, die nog wat schatten over had van de geannuleerde wedstrijd in augustus. Denk aan: een waardebon, een halve voorraad golfballen, twee paar golfsokken, een pitchfork en een waterfles. Je zou bijna denken dat we een loterij hielden. Na zo’n vier uur spelen kwam iedereen voldaan terug naar het clubhuis. Met een drankje in de hand en een schaal bitterballen binnen bereik werd er flink gerekend, en uiteindelijk kon de uitslag bekend worden gemaakt. De winnaars De allerbeste van ons allemaal was Theta Siemens – een prachtige prestatie! Koen van Eldik werd een keurige tweede en was zichtbaar tevreden met zijn verse voorraad golfballetjes. De derde plek ging naar Mireio de Ruiter, die blij was met haar mooie pitchfork. Longest vrouwen: Opmerkelijk genoeg bleken Heleen Pelle en Theta precies even ver te hebben geslagen. Hoe ver? Dat blijft een mysterie. Maar laten we het erop houden dat het héél ver was. De Longest Drive Heren was een spannende strijd tussen Koen en Frank Snethlage, maar uiteindelijk won Frank in zijn tweede run. Hij koos voor de stijlvolle waterfles. De Neary werd eveneens in de tweede run binnengehaald, ditmaal door Stephan Frequin, die ook erg blij was met zijn balletjes. Tot slot willen we iedereen bedanken voor de gezelligheid, het sportieve meespelen en het warme clubgevoel dat deze dag weer zo bijzonder maakte. We hopen jullie allemaal – uitgerust, enthousiast en misschien zelfs een tikkeltje beter getraind – volgend jaar weer terug te zien bij de volgende Abrahams Golf Open! Frank Snethlage Verslag Breda - Abrahams
|
Gloria Aetatis Nunquam Degeneret
Contact: [email protected]